Dodenherdenking

auschwitzHet paradijs om de hoek
Ik weet het nog goed;
de tuin van mijn oma
urenlang dwaalde ik dromend door
haar paradijs.
zacht wuivende zee van zuchtende zielen
ooit vertrapt door Arische laarzen.
het zachte mos onder mijn voeten.
de zware geur van vochtige aarde.
de zoete nectar.

Tere draden van spinnen die ijverig hun val uitzetten
geduldig wachtend op gewenste indringers
verstrikte zielen.
het krakende tuinhek en de twee geiten.

Het paradijs om de hoek in een Poolse stad.
vruchtbare bodem
gevoed met de as van haar kinderen.
zij die anders waren.
de tranen van vergasten, wassen de laatste sporen weg.

Share
Twitter Facebook Instagram
blogs van felicita