Geen verschil tussen lelie of waterstofbom

pasfotofelicitaFebruari, mijn geboortemaand en ook de maand waarin menig Elfstedentocht gereden is. Het is hartje winter. Buiten is het koud, maar toch smeult in deze maand onderhuids het vuur van liefde en romantiek. ‘Alleen je vurig hart, en anders niet’ lees ik in ‘het verlangen’ van Lorca. Nog even en dan komen alle opgekropte en in stilte borrelende gevoelens tot eruptie op Valentijnsdag!

In een tijd waarin Speeddaten of een geliefde via internet ontmoeten voor velen steeds gangbaarder wordt, lijkt de kunst van het aanbidden en het minnen naar de achtergrond te verdwijnen. Cynici onder ons zullen dan ook zeggen dat het allemaal onzin is en dat deze dag voor geliefden puur en alleen commerciële doelen dient. Dat is voor een deel waar natuurlijk. Maar wat geeft het? En wat is er in de koudste maand van het jaar mis met een extra vleugje onvervalste romantiek?

‘Ik heb de witte waterlelie weer lief’ schreef Gerrit Komrij een paar dagen geleden. Zo’n zin geeft hoop en als je kijkt naar de hoeveelheid anonieme wenskaarten die heimelijk verliefden jaarlijks laten bezorgen, dan vraag ik mij sterk af of onder alle sceptici die Valentijnsdag met koude afstandelijk van de hand wijzen, niet stiekem grote romantici schuilgaan.

Ik duik ”het net” op en terwijl ik handig allerlei reclameboodschappen en zogenaamde hotelarrangementen voor geliefden omzeil, ontdek ik dat Valentijnsdag zeker geen nieuwe, ietwat suikerzoete commerciële hype is. Deze dag der verliefden vindt zijn oorsprong in het oude Rome, bij priester Valentinus om precies te zijn. Er doen veel verhalen over hem de ronde. In een ervan wordt hij vanwege zijn handel en wandel, die een doorn in het oog van keizer Claudius II is, op 14 februari 306 n.Chr. onthoofd.

Later werd dezelfde Valentinus volgens mijn bron heilig verklaard en veranderde de eens zo gruwelijke veertiende februari in een feestdag. Een dag waarop huwbare mannen en vrouwen hun geliefden ongestraft kunnen verrassen met veelal anonieme brieven, cadeautjes en gedichten. Misschien is er juist in deze tijd van economische recessie en teloorgang een kleine revival gaande bedenk ik mij als ik een uitnodiging van Comt in mynen hof bekijk. De organisatie met de verlokkelijke naam, ontsluit op 13 februari ’s avonds de deuren van de Sint Catharinakerk in het Vlaamse Diest voor de nacht van de liefdesgedichten. Het zinnenprikkelende initiatief dat ons in de nacht van Valentijn meeneemt naar de door liefde ingegeven zielenroerselen van Vlaamse dichters, spreekt zeer tot mijn verbeelding.

…Hoe zacht is de dauw van jouw adem
geurende bloesem 
de wateren van jouw rivier…

Wie weet wat Valentijnsdag dit jaar voor ons stervelingen in petto heeft. Ik loop op 14 februari, net als ieder jaar, met bonzend hart en stille verwachting naar mijn brievenbus. En als ik dit jaar geen heimelijke liefdesverklaring tussen mijn post vind, troost ik mij met de gedachte aan een regel uit een gedicht van onze nieuwe Dichter des Vaderlands: ‘Voor de zuivere minnaar bestaat geen verschil tussen lelie of waterstofbom’.

Share
Twitter Facebook Instagram
blogs van felicita