Vakantie stress

pasfotofelicitaIk ben dol op reizen. Het liefst pak ik mijn auto, honden achterin en rijden maar. Het idee dat ik eindeloos kan doorrijden, daarheen waar ik wil, bezorgt me een gevoel van vrijheid. Vakantiestress? Nee, daar heb ik geen last van, maar ik kan u vertellen dat het mensen tot wanhoop drijft.

Mijn buurman Jasper koesterde al jaren één wens: de wereld bereizen, culturen ontmoeten en ontdekken hoe het leven in elkaar zit. Als hij over zijn plannen sprak, schilderde hij een sprookjesachtig beeld dat ik als ervaringsdeskundige niet mocht bezoedelen.

Vier weken geleden vertrok hij samen met zijn vriendin naar Schiphol. Bestemming: China om van daaruit naar Tibet, Nepal en India te reizen.

Al snel kreeg Jasper last van heimwee en niet zo’n beetje ook. Hij raakte in een depressie, verkeerde in psychische nood en Skypte me huilend dat hij nog maar één ding wilde: naar huis! Ik luisterde aandachtig, probeerde hem te kalmeren en droeg suggesties aan die zijn ellende konden verzachten. Het door hem geschapen beeld voldeed niet aan zijn verwachtingen, de confrontatie met de andere cultuur was groot en deed hem wankelen. Na de derde opeenvolgende Skypesessie leek het me de hoogste tijd om hulptroepen in te roepen. Niets of niemand kon zijn psychische leed verzachten. Via de alarmcentrale werd een repatriëringorganisatie ingeschakeld die Jasper en zijn vriendin naar huis begeleiden. Eenmaal thuis wuifde Jasper zijn misère met de volgende woorden weg: ‘Net als Santiago doolde ik als een verdwaalde nomade door de uitgestrekte woestijn om tenslotte de plek te bereiken waar mijn hart ligt.’ Waar heb ik dat ook alweer gelezen?

Share
Twitter Facebook Instagram
blogs van felicita